دستورالعمل ویژه باغ پسته

​وضعیت فعلی

مالک : جناب آقای داوود سلیمانی

موقعیت : باغ پسته در 7 کیلومتری گوگد واقع در بخش گلپایگان می‏باشد. 

مساحت : مساحت پسته کاری در حدود 2.5 هکتار می‏باشد.

محصول : تعداد 2700 اصله درخت پسته شامل دو بخش 7 ساله و 4 ساله که با فواصل 6*2 و 6*1.5 متر کاشته شده است.

آبیاری : در پاییز غرقابی و در بهار و تابستان لوله 16 با شیر

وضعیت آب و خاک : حسب اظهار مالک محترم طی آزمایشات انجام شده، خاک دارای EC700 و آب دارای 3% شوری و 24 واحد کلر می‏باشد.

برنامه تغذیه : تا کنون هیچگونه برنامه تغذیه در مزرعه اجرا نشده، تنها یک مرتبه از کود فسفات بی کیفیت استفاده شده و کود دامی‏پوسیده نیز در کنار درختان گسترده شده. خاک چاله های کاشت نهال کاملا زیر و رو شده است.

دستور العمل تغذیه

1) چالکود

درختان میوه به غیر از فصل رویشی که به مواد مغزی نیاز دارند، در زمان خواب زمستانه نیز جهت رفع کمبودهای خود و افزایش کارایی در فصل رویشی جدید به مواد غذایی احتیاج پیدا می‏کنند. چالکود پاییزه و زمستانه راهکاری مهم در راستای تأمین نیاز درختان محسوب شده و داشتن درختانی سرسبز و پرمحصول را تضمین می‏کند. اگر چه این روش کود دهی به تنهایی نمی‏تواند تمامی‏نیازهای گیاه را تأمین کند، اما چنانچه در زمان مناسب و به شکل اصولی استفاده شود، در کنار کودهای آبیاری و محلول پاشی، می‏تواند برای مشکل کاهش باردهی درختان میوه گره گشا باشد.

مزایای چالکود کردن

سبب توسعه و رشد ریشه درختان میوه می‏شود.

موجب افزایش سطح برگ در درختان میوه می‏شود.

سبب بهبود کیفیت میوه ها می‏شود.

از خشکیدن سر شاخه های درختان میوه جلوگیری می‏کند.

نفوذپذیری آب به داخل خاک افزایش می‏یابد.

مشکل علف های هرز کاهش می‏یابد.

کودهای غیر متحرک در خاک به راحتی توسط جریان آب در دسترس ریشه درخت قرار می‏گیرند.

کارایی کود افزایش می‏یابد.

مقدار مصرف کود کاهش می‏یابد.

الف) زمان چالکود

کود دهی زمستانه نقش مهمی‏را در افزایش باردهی درخت پسته ایفا می‏کند. چالکود پسته راهی مناسب جهت تأمین کمبودهای غذایی این درخت محسوب شده و در فصل رشد نیازگیاه را برطرف می‏کند. بهترین زمان چالکود زمستانه پسته، در بهمن ماه است تا از آبشویی کودها در پاییز جلوگیری شود و در فرصت باقی مانده تا فصل بهار نیز براثر بارندگی، عناصر آزاد شده و ریشه ها از آن کمک بگیرند.

ب) محل حفر چاله

چاله ها را در نزدیک تنه درخت حفر می‏کنند. محل حفر چاله باید در 3/1 قسمت انتهای سایه انداز درختان باشد زیرا بیشتر ریشه های جوان و فعال در این محل وجود دارند. ریشه های جوان و فعال بیش از ریشه های اصلی و قطور، آب و عناصر غذایی را جذب می‏کنند اما باید دقت داشت که به هیچ وجه ریشه های اصلی آسیب نبینند. محل چاله ها بهتر است که در مسیر جریان آب باشد. در این باغ بهتر است از دستگاه ترنچر برای حفر دو کانال در دو طرف هر ردیف از درختان حفر شود.

ج) تعداد چاله

برای هر درخت میوه باید دو تا چهار چاله حفر شود. تعداد چاله ها بسته به نوع درخت، وضعیت خاک، سن درخت، میزان تراکم درخت و... متفاوت است. در بخش پر تراکم باغ (که درختان با فاصله 1.5 متری کاشته شده) می‏توان یک چاله بین هر دو درخت حفر کرد. باید در نظر داشت که اگر تعداد چاله‏ها کم باشد، تماس ریشه درختان با مناطق اصلاح شده خاک کمتر شده و اثرات کمتری خواهد داشت و در مقابل هر چه تعداد چاله‏ها بیشتر باشد، دسترسی ریشه به مواد مغذی خاک افزایش می‏یابد.

د) قطر و عمق چاله

عمق چاله باید بین 30 تا 60 سانتی متر باشد. اگر با بیل و کلنگ چاله را حفر نمایید، قطر چاله ها بین 30 تا 50 سانتی متر خواهد شد اما اگر برای حفر چاله از مته پشت تراکتوری استفاده نمایید، قطر چاله حدود 40 سانتی متر خواهد بود.

هـ) پر کردن چاله ها

هنگام حفر چاله، خاک هایی را که بیرون ریخته اید در فاصله بین ردیف های درختان پخش کنید و چاله کنده شده را صرفا با کود پر کرده و با لایه‏ای از خاک بپوشانید. چاله ها را تا جایی پر کنید که با خاک اطراف هم سطح شوند.

و) آبیاری

چالکود پائیزه پس از اجرا نیاز به آبیاری ندارد زیرا بارندگی های فصلی سبب آزادسازی مواد چالکود در داخل خاک می‏شود. اما در چالکود زمستانه پس از اجرا، یخ‏آب زمستانه داده می‏شود.

ز) نگهداری از چاله ها

اگر از چاله ها به خوبی نگهداری کنیم لازم نیست که هر سال چاله جدید حفر کنیم بلکه یک بار حفر با نگهداری اصولی، برای چندین سال کافی خواهد بود. برای اینکه رشد ریشه در داخل چالکود بهتر شود باید رطوبت و تهویه به میزان مناسب باشد. خیسی بیش ازحد یا خشکی توده کود، سبب کاهش کارایی چالکود می‏شود.

چ) فواصل تکرار عملیات

با توجه به اینکه اغلب کودهای مورد استفاده در چالکود، کند رهش هستند، بنابراین زمان زیادی برای مصرف کامل آن‏ها نیاز است. اغلب برای افزایش عملکرد و صرفه جویی در هزینه‏های باغداری در باغ های بزرگ، چالکود درختان حداکثر یک سال در میان انجام می‏شود. البته اگر چالکود به طور سالانه انجام شود، نتیجه بهتری به دست خواهد آمد. اگر قصد انجام سالانه چالکود را دارید، بهتر است چاله های قدیمی را با خاک پر کرده و چاله های جدیدی را حفر کنید.

ط) محتویات

جهت پر کردن چاله های حفر شده بایستی از ترکیب کودهای آلی و شیمیایی استفاده کنید. کودهای آلی به دلیل ساختار خاصی که دارد می‏تواند اثر تقویتی چند برابر روی درخت پسته داشته باشد و جایگزین مناسبی برای کود های حیوانی محسوب می‏شود.

از لحاظ شیمیایی هم درختان پسته برای رشد به عناصری همچون نیتروژن، گوگرد، فسفر، منیزیم، پتاسیم، روی، کلسیم، آهن، مس و منگنز احتیاج دارند. در نظر داشته باشید که هر نوع کود شیمیایی را نمی‏توان در روش چالکود استفاده کرد، بطور مثال مصرف اوره، Ph خاک را به شدت بالا برده و باعث جمع شدن نیتریت در ناحیه چالکود می‏شود، این شرایط برای درخت سمی‏بوده و می‏تواند ریشه درخت را از بین ببرد. لذا طبق نظر کارشناسان، برای باغ پسته با شرایط مذکور، محصولات ذیل توصیه شده است:

• بیو ارگانیک: به ازای هر درخت 5 تا 7 کیلو
• اگرومیک: به ازای هر درخت 100 تا 150 گرم
• سولفات پتاسیم: به ازای هر درخت 200 تا 300 گرم
• پاور میکس: به ازای هر درخت 150 تا 200 گرم

 

محصولات مورد نیاز برای چالکود 2700 اصله درخت پسته

 

شماره	نوع محصول	مقدار	مقدار کل
1	بیوارگانیک	5 کیلوگرم	13500 کیلوگرم
2	اگرومیک	0/1 کیلوگرم	270 کیلوگرم
3	سولفات پتاسیم	0/2 کیلوگرم	540 کیلوگرم
4	پاورمیکس	0/15 کیلوگرم	405 کیلوگرم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

معرفی کود بیو ارگانیک

کود بیوارگانیک یک کود ارگانیک و قدرتمند از عوامل آلی (کمپوست گیاهی و عصاره گیاه جنگلی) و بیولوژی (ازتوباکتر،سودوموناس ها ، ریزوبیوم، باسیلوس سرکولانس و میکرو ارگانیسم های موثر) تشکیل شده است. بخش های آلی در این کود به گونه ای محیا شده بیشترین کارآبی را در بوم نظام های زراعی از نظر حاصلخیزی خاک و تامین نیازهای غذائی گیاه داشته باشد. بخش بیولوژی این کود با بهره گیری از انواع باکتریها از طریق تولید هورمونهای رشد، سیدروفورها و بخش مهمی‏از نیاز گیاه را به فسفرو ازت تامین و سبب افزایش رشد گیاه می‏شود. کود بیوارکانیک دارای شکل ظاهری کرانوله بصورت چالکود در باغات پیش کاشت مزارع جنوب کشور بسیار مناسب و مقرون به صرفه می‏باشد. این کود جایگزین مناسبی برای کود های دامی‏، مرغی و شیمیایی رایج به حساب می‏آید.

 

مزایا

• کاهش مصرف کودهای ازته و فسفات تا 90 درصد به دلیل وجود میکروارگانیسم های های تثبیت کننده ازت و حل کننده فسفات
• کاهش مصرف آب و افزایش تحمل گیاه به کم آبی
• افزایش ریشه دهی
• افزایش قابل توجه در تولید محصول
• افزایش جوانه زنی در گیاهان زراعی و گلدهی به ویژه در درختان میوه
• افزایش اندازه میوه و بهبود رنگ و طعم آن
• جلوگیری از تخریب ساختمان خاک ناشی از اثرات سوء کودهای شیمیایی
• ارزان قیمت و مقرون به صرفه

معرفی اگرومیک

اگرومیک شرکت دانش بنیان نیواگرو با داشتن بیشترین ازت محلول و قابل جذب ترکیب با عناصر هیومیک ، فولویک ، عصاره جلبک دریایی و ریز مغذی ها (آهن ، روی ، منیزیم منگنز و....) جایگزین مناسب کود اوره می‏باشد. این کمپلکس باعث ایجاد محیطی مناسب برای جذب ازت ، عناصر ریز مغذی و تقویت گیاه در افزایش رشد و عملکرد محصول می‏شود.

مزایا

• مناسب برای افزایش رشد ساقه به دلیل داشتن ازت بالا و ترکیب شده با اسید هیومیک و فولویک
• مناسب برای توسعه ریشه به دلیل داشتن ترکیبات ریز مغذی
• برطرف کننده نیاز عمده گیاه به عناصر میکرو
• افزایش گلدهی ، تشکیل میوه
• بهبود کمیت عملکرد
• افزایش کیفیت و تعداد محصول

 

2) محلول پاشی

فروت ست کلات

کیتو

فصل بهار برج 1 تا 3

1.  فروت ست شامل znpb به علاوه اسید امینه

Znpb شامل روی 12 درصد نیتروژن 10 درصد فسفات 20 درصد و بور 5 درصد میباشد زمان مصرف این محصول در هر منطقه متفاوت است و بهترین زمان مصرف ان برای هر درخت زمان متورم شدن جوانه ها است. میزان مصرف ان 2 در 1000 لیتر و اسید امینه 1 در 1000 لیتر

2.کلسیم بور دارای کلسیم 10 درصد و بور 5 درصد است زمان مصرف قبل از گلدهی و بعد از ریزش گل و تشکیل شدن میوه بصورت محلول پاشی 2 در 1000 لیتر استفاده میشود.

3..10 52 10 به همراه اسید هیومیک هر کدام به مقدار 10 کیلو و 5 لیتر بصورت ابیاری قطره ای انجام میشود و برای ابیاری غرق ابی 20 کیلو در 15 لیتر انجام میشود این عمل باعث تقویت ریشه های مویی و همینطور جلوگیری از تنش های محیطی و همینطور باعث تقویت بافت خاک میشود.

4.کلات 10 عنصره E10 به صورت محلول پاشی به مقدار 2 در 1000 لیتر برای کمبود عناصر ریز مغذی

5. نیترات کلسیم 15 درصد بصورت ابیاری ده کیلو در هکتار برای ابیاری قطره ای استفاده میشود و برای ابیاری غرق ابی 15 تا 20 کیلو مصرف میشود برای جلوگیری از ریزش میوه و مقاومت میوه در برابر تنش ها

 

فصل تابستان برج 3 تا 6

1. کود 20 20 20 به همراه اهن بصورت ابیاری هر کدام به مقدار 10 کیلو در هکتار و 2 کیلو در هکتار استفاده میشود. این عمل باعث میشود که عناصر ماکرو (فسفات پتاس نیتروژن) هر کدام به مقدار 20 درصد در دسترس ریشه قرار میگیرد

2. امینوکلسیم بصورت محلول پاشی 2 در 1000 لیتر استفاده میشود این عمل باعث میشود امینو اسید باعث جلوگیری تنش های محیطی شود و کلسیم باعث کیفیت و عملکرد میوه و جلوگیری از ریزش آن میکند.

3. فسفیت پتاسیم بصورت ابیاری و یا محلول پاشی ابیاری به مقدار ده کیلو در هکتار و محلول پاشی 3 در 1000 لیتر مصرف میشود.

فسفیت پتاسیم باعث میشود که درخت مقاوم شود به انواع تنش ها و عوامل بیماری زا

4. گوگرد مایع برای ابیاری قطره ای 5 تا 10 لیتر در هکتار برای ابیاری غرق ابی 15 تا 20 لیتر در هکتار این عمل باعث میشود ph خاک بر روی 6 کنترل شود و عناصر پتاس و آهن موجود در خاک در دسترس ریشه قرار گیرد و همینطور از تجمع نماتد جلوگیری میکند.

5. 36 12 12 بصورت ابیاری 10 کیلو در هکتار برای ابیاری قطره ای استفاده میشود و برای ابیاری غرق ابی 15 تا 20 کیلو در هکتار استفاده میشود

6. k60 به مقدار 3 در 1000 بصورت محلول پاشی برای عملکرد بهتر میوه و کمک در رنگ گیری آن شده

7. سولفات پتاسیم بصورت ابیاری ده کیلو در هکتار برای مزارع قطره ای استفاده شود و برای مزارع غرق آبی 20 کیلو در هکتار استفاده شود

مصرف آن باعث جلوگیری تنش های محیطی میشود و همینطور باعث پایین امدن ph خاک و جذب پتاس صورت میگیرد و باعث بالا رفتن عملکرد میوه میشود

 

فصل پاییز برج 7 تا 8

1. بعد از برداشت میوه محلول فروت ست پاییزه znpb به همراه اسید امینه به مقدار 2 در هزار و 1 در هزار لیتر انجام شود این عمل باعث میشود کلروفیل برگ ها در داخل شاخه ها ذخیره شده و درخت بصورت سبز خشک خزان میکند.

2. ابیاری نیترات کلسیم این عمل باید در کمتر از 20 روز انجام شود برای تامین انرژی از دست رفته

درخت 10 کیلو در هکتار

3. سولفات پتاسیم بصورت ابیاری 20 کیلو در هکتار باعث جلوگیری از سرما زدگی در فصل زمستان و تامین پتاس مورد نیاز در فصل بهار میشود.

 

3) کود آبیاری

ان پی کی

 

نیاز غذایی درختان پسته بر اساس متوسط عملکرد محصول. گیاه پسته نیز مانند سایر گیاهان براي رشد و تولید مطلوب به عناصر غذایی مختلف کم نیاز و پرنیاز احتیاج دارد. این عناصر علاوه بر تـامین رشـد گیـاهی ، روي مقاومـت درخـت بـه خشکی، شوري، آفات و بیماريها و خواص کیفی و کمی‏میوه اثر دارد و همچنین روي عکس العمل گیاه به نوسانات دمایی و عوامل محیطی مختلف و باردهی آن در دراز مدت تـاثیر می‏گذارد. بنابراین براي نیل به حداکثر عملکرد و بالا بردن کمیت و کیفیت محصـول لازم اسـت تا میزان دقیق عناصر مورد نیاز تعیین گردد.

 

نیتروژن

برای رفع کمبود نیتروژن در باغ های پسته، باید با توجه به تجزیه خاک و برگ و حدود بحرانی این عنصر در برگ پسته، میزان محصول و باردهی سال بعد، بافت، شوری و مواد آلی خاک، از کودهای شیمیایی و آلی استفاده نمود. کودهای حیوانی و مرغی دارای مقداری نیتروژن بوده و استفاده از آنها میتواند مقداری از نیاز نیتروژن درختان را برآورده نماید. به علت نیاز فراوان درختان پسته به نیتروژن خصوصا در سال پر محصول استفاده از کودهای شیمیایی نیتروژن دار مناسب، لازم و ضروری است. کودهای نیتروژن دار موقعی موثرند که به میزان کمتر ولی در دفعات بیشتر، هنگام رشد گیاهی به درخت داده شوند به ویژه در خاکهای سبک با بافت شنی که شستشوی نیتروژن به صورت نیترات در آنها زیاد است. درختان میوهای که برگ آنها در زمستان می‏ریزد به هنگام رشد گیاهی، نیتروژن بیشتری از خاک نسبت به زمان خواب جذب میکنند. زمان بهره گیری کامل از نیتروژن خاک در درخت پسته غالبا از اردیبهشت تا اواخر مرداد ماه است که این مسئله هم در سال پر محصول و هم در سال کم محصول صادق می‏باشد. چون مقداری نیتروژن در طول فصل زمستان در اندام درختان به طور ذخیره باقی میماند تا در سال بعد دوباره به مصرف رشد گیاهی و باردهی درخت برسد، بنابراین آهنگ جذب آن از خاک در آغاز فصل بهار کند است و همچنین در زمان خواب زمستانه نیتروژن به مقدار زیادی توسط درختان پسته جذب نمی‏شود. بنابراین افزودن کودهای نیتروژن دار به خاک بعد از برداشت محصول مهر و آبان ماه چندان مطلوب نبوده و چنین به نظر میرسد که افزودن مقدار محدودی نیتروژن به خاک در اواخر زمستان (اواسط اسفندتا اوایل بهار )و در حجم بیشتری در طول فصل رشد میوه و پر شدن مغز پسته (اواسط اردیبهشت تا اواخر خرداد ماه) با توجه به دور آبیاری و آخرین آبیاری قبل از برداشت پسته (در شهریور ماه ) بسیار مفید و موثر باشد. البته درختان سال کم بار بخش بیشتری از نیتروژن مورد نیاز خود را در مرحله رشد بهاره جذب میکنند. بنابراین بهتر است بخش بیشتری از نیتروژن مصرفی در درختان سال کم بار در اوایل بهار مصرف شود. با توجه به اینکه درختان سال پربار بخش زیادی از نیتروژن مورد نیاز خود را در مرحله پر شدن دانه جذب میکنند، بهتر است بخش قابل توجهی از نیتروژن مورد نیاز درختان سال پربار در مرحله پر شدن دانه انجام پذیرد. تحقیقات انجام شده بر تاثیر اندک سال آوری بر میزان کل نیتروژن جذب شده در گیاه پسته دلالت دارند. زیرا میزان نیتروژن جذب شده درختان در سال پربار تنها 5/9 درصد بیشتر از میزان کل نیتروژن جذب شده درختان در سال کم بار میباشد. اما تاثیر سال آوری بر میزان نیتروژن برداشت شده از گیاه چشمگیر و قابل توجه است. میزان نیتروژن برداشت شده از درختان سال پربار حدود 4 برابر نیتروژن برداشت شده از درختان سال کم بار میباشد. مطلب دیگری که ذکر آن ضروری است این است که معمولا نیتروژن برداشت شده از طریق برگ و میوه ها در سال پربار تسبت به میزان نیتروژن جذب شده در همان سال بیشتر میباشد. در واقع در سال پربار گیاه از منابع ذخیره ای خود استفاده میکند.لازم به ذکر است که گیاهان چند ساله نظیر پسته میتوانند بخشی از عناصر غذایی را در اندام های چوبی خود ذخیره کرده و بعدا در اختیار گیاه قرار دهند. بنابراین باید دقت نمود که مبزان نیتروژنی که در سالهای پربار و کم بار توسط درختان بارور پسته از خاک جذب می‏شود تقریبا مشابه می‏باشد و میزان کود نیتروژنی که در سال های کم بار مصرف می‏شود نباید چندان کمتر از سالهای پربار باشد چون در سال های کم بار گیاه ظرفیت ذخیره نیتروژن برای سال بعد را دارد. البته به شرطی که این نیتروژن در زمان های حساس موجب رشد ثانویه درخت نشود. یکی ازدلایل  رشد ثانویه در تابستان استفاده از نیتروژن زیاد و مواد محرک رشد رویشی در برنامه های کودی است. رشد ثانویه میتواند موجب از بین رفتن جوانه های زایشی سال بعد شود. به طورکلی نیاز پسته به نیتروژن با دور آبیاری رابطه دارد. به طوری که هر چه دور آبیاری طولانی ترباشد، مقدار کاربرد نیتروژن کمتر خواهد شد. این رابطه به این دلیل است که نیتروژن قابلیت شستشوی بالایی داشته و به ویژه در خاک های شنی به مقدار زیادی شستشو یافته و از دسترس گیاه خارج میشود. همچنین با زیاد شدن دور آبیاری و کم شدن ماندگاری رطوبت در خاک، قابلیت جذب نیتروژن کاهش می‏یابد.

 

فسفر

با توجه به نتایج خاک و برگ و حدود بحرانی فسفر، اگر کمبود در خاک یا درختان پسته تشخیص داده شد، برای برطرف کردن آن می‏توان از کودهای دامی‏پوسیده، کود مرغی و کودهای شیمیایی فسفره استفاده نمود. نیاز درختان پسته در صورت کمبود فسفر حدود 600 گرم فسفر به ازای هر درخت میباشد که بر اساس درصد فسفر هر کود باید مقدار کود فسفاته محاسبه شود. در صورت استفاده از کودهای حیوانی یا مرغی 300 گرم فسفر به ازای هر درخت کافی به نظر میرسد. در توصیه کودهای فسفاته باید به میزان آهک، کلسیم تبادلی، پهاش، بافت خاک و اثرات متقابل فسفر در خاک توجه ویژه داشت. مقدار فسفر کل در برخی از خاکهای مناطق کشور به ویژه در سطح خاک قابل ملاحظه می‏باشد ولی به دلیل غیر محلول بودن آن قابل جذب برای گیاه نیست. بر اساس مطالعاتی که در پژوهشکده پسته کشور در مورد وجود عنصر فسفر در اعماق مختلف خاک باغات پسته رفسنجان انجام گردیده، مشخص شده است غلظت فسفر در سطح خاک اکثر باغات بسیار زیاد ولی در 42 درصد باغات غلظت فسفر در عمق توسعه ریشه( 30 تا 60 سانتیمتر( کمتر از حد بحرانی و استاندارد میباشد. همچنین بررسی های صورت گرفته در باغات پسته دامغان نیز نتایج مشابهی داشته و نشان داده میزان فسفر در عمق توسعه ریشه عامل مهمی‏در افزایش عملکرد بوده و در باغات با عملکرد بالافسفر قابل جذب وضعیت مطلوب تری دارد. متاسفانه روش مصرف کودهای فسفاته در اغلب باغ های پسته نیز صحیح نیست. به طوریکه به جای مصرف در چالکود به روش سطحی به کار برده شده است. میزان فسفر جذب شده در درختان سال کم بار حدود 30 درصد بیش از فسفر جذب شده در سال پربار است. بنابراین کوددهی فسفری باید به نحوی باشد که کودهای فسفری در سالهای کم باری نیز برای گیاه قابل جذب باشد. مقدار فسفر برداشت شده در درختان سال پربار 6 برابر فسفر برداشت شده در درختان سال کم بار است. منظور از جذب عناصر uptake nutrient ،ورود عناصر غذایی از خاک به داخل گیاه می‏باشد اما منظور از عناصر غذایی برداشت شده removal nutrient ،بخشی از عناصر غذایی جذب شده است که از سیستم تولید خارج میشود. این عمل با خروج اندامهای مختلف گیاه به ویژه دانه، شاخه های هرس شده و برگ ها از مزرعه انجام میشود. بدیهی است که میزان برداشت به میزان عملکرد بستگی دارد. هر چه میزان عملکرد بیشتر باشد میزان برداشت عناصر غذایی بیشتر خواهد بود. بیشترین میزان جذب فسفر در مرحله پر شدن دانه اتفاق میافتد لیکن در سال های کم بار سهم جذب بهاره افزایش می‏یابد. در سال کم بار 46 درصد محتوی فسفر گیاه به منابع ذخیره ای اختصاص می‏یابد. این در حالی است که بخش قابل توجهی از فسفر در درختان سال پر بار از طریق برداشت میوه ها از سیستم تولید خارج می‏شود.

 

پتاسیم

با توجه به حدود بحرانی پتاسیم در خاک و برگ پسته و توجه به خصوصیاتی از خاک مانند شوری، بافت و نوع کانی های رسی باید اقدام به برطرف نمودن کمبود نمود. برای برطرف نمودن کمبود پتاسیم در درختان پسته به طور متوسط میتوان 2-1 کیلوگرم سولفات پتاسیم به ازای هر درخت به شیوه چالکود و در زمستان استفاده نمود. چنین به نظر میرسد که در خاک های سبک و متوسط با شوری های کم تا متوسط کاربرد یک کیلوگرم سولفات پتاسیم (به ازای هر درخت )برای محاسبه کود در هر هکتار در چنین مواردی معموال تراکم 500-400 اصله درخت در هر هکتار در نظر گرفته می‏شود کافی باشد ولی در خاک های بافت سنگین با شوری زیاد کاربرد 2 کیلوگرم سولفات پتاسیم به ازای هر درخت باعث برطرف شدن کمبود میگردد. این توصیه تنها زمانی صورت می‏گیرد که غلظت پتاسیم خاک حدود کفایت را نشان ندهد. محلولپاشی نیترات پتاسیم (5 در هزار در هکتار) در شروع پر شدن مغز پسته نیز باعث بهبود کیفیت میوه پسته می‏گردد. بر اساس مطالعات ژانگ و براون در کالیفرنیا، مصرف کود پتاسیم در خاک هایی که بیش از 400 میلی گرم در کیلوگرم پتاسیم دارند موجب کاهش معنی دار غلظت کلسیم در برگ پسته میشود و ممکن است عوارض مرتبط با آن را در گیاه ایجاد نماید. تحقیقات چند ساله آنها نشان داد که در باغ های پربار پسته کالیفرنیا مصرف سالیانه بیش از 220 کیلوگرم در هکتار پتاسیم (معادل حدود 450 کیلوگرم سولفات یا کلریدپتاسیم) می‏تواند موجب کاهش عملکرد شود. با توجه به کوچکی اندازه درختان و پایین بودن عملکرد درختان پسته ایران، مصرف زیاد کودهای پتاسه میتواند این مشکل را در حالتی که هر ساله مقدار زیادی کود پتاسه مصرف شود، ایجاد نماید. جذب پتاسیم در درختان سال پربار بیش از دو برابر پتاسیم جذب شده در درختان سال کم بار است. بنابراین شایسته است میزان مصرف پتاسیم در درختان سال پربار بیش از سال کم بار باشد. تقریبا تمام پتاسیم در مرحله پر شدن دانه جذب میشود. بنابراین بهتر است بخشی از مصرف کودهای پتاسه در زمانی انجام گیرد که در مرحله پر شدن دانه برای گیاه قابل استفاده باشد. همچنین تحقیقات نشان داده است که میزان ذخیره نیتروژن و پتاسیم پس از سال کم بار به ترتیب 7 و 2 برابر میزان ذخیره آنها پس از سال پربار است. پتاسیم و نیتروژنی که در طول سال کم بار جذب گردیدهاند در اندامهای چوبی تجمع یافته و جهت رشد میوه، برگ و ساقه ها در بهار مصرف میشود. بنابراین تصور برخی باغداران که در سال کم بار نیاز چندانی به کوددهی نیست، اشتباه بوده و حداقل در مورد عناصر نیتروژن، فسفر و پتاسیم در هر دو سال کم بار و پربار کوددهی بر اساس وضعیت باغ و نتایج تجزیه خاک و برگ میتواند به افزایش عملکرد و کاهش سال آوری منجر شود.

 

کلسیم

کمبود کمی‏کلسیم در خاکهای مناطق پسته کاری کمتر وجود دارد مگر در خاک های خیلی سبک و سدیمی. کمبود کلسیم بیشتر کیفی است و در نتیجه اثرات متقابل با عناصر دیگر یا عدم انتقال مناسب در گیاه اتفاق می‏افتد. مسئله مهمتر در مورد کلسیم، لزوم وجود آن در خاک برای اصلاح  خاکهای سدیمی‏یا شور و سدیمی‏می‏باشد. بنابراین اگر با توجه به تجزیه خاک و نظر کارشناسی، نیاز به اضافه کردن کلسیم به خاک باشد می‏توان از گچ استفاده نمود. در صورت کمبود کلسیم در گیاه، با توجه به تجزیه برگ می‏توان کلرید کلسیم را با غلظت 3-2 در هزار در اردیبهشت محلولپاشی کرد به شرطی که گیاه دچار مسمومیت کلر نباشد. در غیر این صورت از منابع دیگر کلسیم نظیر نیترات کلسیم می‏توان استفاده نمود. در سالهای اخیر کمبود کلسیم در گیاه از دلایل اضمحلال پوست استخوانی یا لکه پوست استخوانی میوه پسته عنوان شده است و محلولپاشی 2 در هزار کلرید کلسیم و یا سه در هزار نیترات کلسیم (بلافاصله بعد از تشکیل میوه )به اصطلاح ارزنو شدن میوه برای بهبود آن توصیه شده است. ادیب فرد و همکاران با مطالعه اثرات محلولپاشی کلریدکلسیم در اوائل اردیبهشت بر روی رقم احمدآقایی دارای عارضه اضمحلال پوست استخوانی نتیجه گرفتند که یک مرتبه محلول پاشی 4 کیلوگرم کلریدکلسیم در هزار لیتر آب در هکتار درصد ابتلا به عارضه را از 20 درصد به 2 درصد کاهش داد. همچنین دو مرتبه محلولپاشی 2 کیلوگرم کلرید کلسیم در هزار لیتر آب در هکتار به فاصله 10 روز نتایج مشابهی به همراه داشت.

 

آهن

با توجه به نتایج تجزیه خاک و برگ و در نظر گرفتن حدود بحرانی، میتوان اقدام به رفع کمبود آهن نمود. خصوصیاتی از خاک که در قابلیت استفاده آهن باید مد نظر باشند، علاوه بر مقدار آهن در خاک، پ هاش و وضعیت ساختمانی خاک می‏باشد. با توجه به تفسیر نتایج تجزیه خاک و برگ می‏توان از یکی از دو راه کاربرد خاکی و محلولپاشی یا هر دو به رفع کمبود آهن پرداخت. دو یا سه بار محلولپاشی کلات آهن (EDTA-Fe ) با غلظت 1.5 در هزار در اردیبهشت و خرداد ماه بسته به شدت کمبود میتواند برطرف کننده کمبود باشد. همچنین در صورت لزوم کاربرد 100-50 گرم آهن با بنیان کالته EDDHA یا 250 گرم سولفات آهن به ازای هر درخت جهت کاربرد خاکی پیشنهاد می‏شود. البته کارایی سولفات آهن بدون مواد آلی در شرایط خاک های آهکی بسیار پایین است و در صورت استفاده باید بهصورت جایگذاری موضعی (چالکود)همراه با مواد آلی در منطقه فعالیت ریشه باشد تا کارایی مناسب و لازم را داشته باشد.

 

روی

در تفسیر نتایج تجزیه خاک و برگ، برای توصیه جهت رفع کمبود روی، علاوه بر حدود بحرانی این عنصر، باید به میزان مواد آلی، درصد رس، درصد آهک و پ هاش توجه ویژه داشت. در خاک هایی با پ هاش قلیایی و با آهک فراوان و مقدار کم مواد آلی کمبود روی شایع تر است و همچنین آب های آبیاری با بیکربنات بالامیتوانند باعث کمبود این عنصر شوند. به هر حال مانند آهن و سایر عناصر کم مصرف بر حسب شرایط کاربرد خاکی یا محلولپاشی میتواند به رفع کمبود روی کمک نماید. مصرف خاکی 250-200 گرم سولفات روی به ازای هر درخت به صورت چالکود در زمستان و همچنین محلولپاشی 3-1 در هزار سولفات روی یا سایر ترکیبات تجاری روی در اردیبهشت ماه راه های تامین روی در پسته می‏باشند. علاوه بر سولفات روی ترکیبات معدنی دیگر نظیر نیترات روی نیز کارایی مطلوبی در محلولپاشی دارد.

 

منگنز

در تفسیر نتایج تجزیه خاک و برگ و تشخیص رفع کمبود احتمالی منگنز، علاوه بر حدود بحرانی آن در خاک و برگ باید به پ هاش خاک و اثرات متقابل آن با سایر عناصر غذایی توجه ویژه داشت. بهعنوان مثال منگنز و آهن دارای اثرات متقابل می‏باشند و مقادیر زیاد منگنز، جذب و مصرف آهن گیاه را تحت تاثیر قرار می‏دهد. جهت رفع کمبود منگنز در درختان پسته میتوان در مصرف خاکی 150-100 گرم سولفات منگنز به ازای هر درخت به صورت چالکود در زمستان و در عمق تراکم ریشه استفاده کرد. در محلولپاشی از سولفات منگنز و یا سایر ترکیبات منگنز با غلظت 2-1 در هزار در اردیبهشت ماه و بسته به شدت کمبود 2 تا 3 بار به فاصله 30-20 روز پیشنهاد میگردد.

 

مس

برای رفع کمبود مس، علاوه بر حدود بحرانی آن در خاک و برگ، باید به پ هاش خاک و اثرات متقابل آن با سایر عناصر غذایی توجه ویژه داشت. بر اساس تفسیر نتایج تجزیه خاک و برگ میتوان با مصرف خاکی و محلولپاشی به رفع کمبود مس پرداخت. بسته به شدت و نوع کمبود 100-50 گرم سولفات مس به ازای هر درخت به روش چالکود در زمستان به صورت مصرف خاکی میتوان استفاده نمود. حتی المقدور سولفات مس با کود حیوانی مخلوط نگردد. برای محلولپاشی، استفاده از سولفات مس یا سایر ترکیبات تجاری مس با غلظت 3/0 تا 1 در هزار در اردیبهشت ماه پیشنهاد میگردد

 

بور

سطوح بحرانی بور در آب آبیاری، خاک و برگ درختان پسته بیانگر مقاومت نسبی این گیاه در مقابل مقادیر زیاد بور میباشد. در مناطق پسته کاری بعضی مناطق کمبود بور و مناطق بیشتری سمیت بور را نشان میدهند. بور اضافی در خاک را میتوان با استفاده از مقدار زیادی آب آبشویی کرد. البته در صورت استفاده از گچ مقدار آب مورد نیاز برای شستشوی بور کاهش می‏یابد. با در نظر گرفتن حدود بحرانی بور در خاک و برگ پسته و خصوصیات خاک در صورت تشخیص کمبود بور میتوان از مصرف خاکی و محلولپاشی اسید بوریک بهره برد. مصرف خاکی 100-50 گرم اسید بوریک به ازای هر درخت در زمستان به صورت چالکود و محلولپاشی با غلظت 2 تا 5 در هزار در اواخر دوره استراحت گیاهی و هنگام تورم جوانه ها( 5 در هزار) و اردیبهشت و خرداد (3-2 در هزار)پیشنهاد میگردد.

 

​با ما تماس بگیرید . 🌱

۰۹۱۹۳۳۶۶۱۱۸ 

۰۹۱۹۳۳۶۶۱۵۳

شرکت امین نهاده فدک 

خرید آسان از سایت :

http://www.aminfadak.ir